GASTENBOEK

Welkom op het gastenboek van tg bARSt. We vinden het altijd super fijn de reacties van ons publiek te kunnen lezen na een voorstelling.
Je kan je reactie hier achterlaten door op onderstaande knop te klikken. We kijken er naar uit je tekstje te zien verschijnen!
Wil je wel graag iets schrijven maar liever niet openbaar? Klik dan op onze naam om ons een mailtje te sturen.
Dank je wel voor je bezoek aan onze voorstelling en heel graag tot gauw!

Veel groetjes,
Michรจle & Mattias

Schrijf een nieuw bericht voor het Gastenboek

 
 
 
 
Velden gemarkeerd met * zijn verplicht.
Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
25 berichten.
Ann Callebert
Via similes heb ik deze namiddag jullie uitgeklede versie gezien van โ€˜Emily, such funโ€™ en ik vind geen woorden om te beschrijven hoe ongelooflijk knap en sterk ik die vindโ€ฆ Niet alleen zie, hoor en voel ik Emily! Ik herken ook de dynamiek bij de mensen rond haar. Ik voel de gruwelijke onmacht, de splinters hoop, de kwaadheid, de liefde, het mee-lijden aan haar lijden, het intense verdrietโ€ฆ Ik heb zelden zo een gelaagd en genuanceerd verhaal rond de euthanasie van iemand met een ondraaglijk psychisch lijden gezien.
Hans De Coninck
Eergisteren mocht ik als geluidstechnicus meewerken aan een captatie van dit stuk. Ik krijg nog steeds kippenvel terwijl ik dit schrijf. Zelden een actrice zo diep zien gaan en zoโ€™ n rollercoaster van emoties op een uur en half zien voorbij flitsen. Wanneer die ganse covid shizzle voorbij is en we weer naar theater kunnen is dit รฉcht een voorstelling die je moet gezien hebben!
Bedankt, Mattias en Michรจle, ik geraak er niet over uitgepraat. Thanks for letting me into your world.
Anoniem
Je krijgt een inkijk in psychisch lijden dat we in wezen niet kunnen vatten als je zelf gewoon zin hebt om te leven, een drive ervaart om er te zijn. Toch weet ik dat een mens niet zoveel nodig heeft om wezenlijk de draad te verliezen, kortstondig of voor langere tijd.
Het moet een hel zijn als je er niet (meer) wil zijn en er toch bent. Euthanasie is een reddingsboei maar eentje waar niet lichtzinnig mee kan omgesprongen worden. Voor de omgeving is het ook bijzonder pijnlijk om dit lijden van iemand die je graag ziet mee te voelen. Dat proces werd ook mooi weer gegeven. Wat er in de psychiatrie gebeurtโ€ฆtja, goede dingen en minder fraaie dingen.
We kunnen alleen maar hopen dat de omgang met psychisch lijdende mensen steeds menselijker zal worden.
Het acteertalent was schitterend!
Anoniem
Met een dochter van 23 die aan het begin staat van een euthanasie-aanvraag, was dit voor ons een aangrijpend mooie voorstellingโ€ฆ. Het kan niet bรฉter , en met zoveel respect, vertellen hoe het waarschijnlijk voelt voor degenen die worstelenโ€ฆ.
Dankjewel!
Anoniem
Dag Michรจle,
Eigenlijk ken ik jou niet, en om eerlijk te zijn; jij mij nog minder. Al heb ik een streepje voor.
Je hebt me een blik gegund in een deel van jouw leven en vooral dat van Emily.
De voorstelling in The Neverending Park greep me naar de keel, benam mij adem en nagelde me aan de grond.
Maar op een goede manier. Het vergt veel moed en een groot kunnen om zoiets te brengen.
Omdat je zelf het belang van de boodschap die jullie brengen kent, hoef ik die niet meer te onderstrepen.
Er rest me niets dan jou te bedanken voor jouw verhaal, jullie verhaal, haar verhaal.
Het verhaal dat niet alleen verteld, vooral ook aanhoord moet worden.
Bedankt! Jouw voorstelling was โ€“ zonder dat dit de bedoeling was โ€“ een grote hulp.

Wij maken op deze website gebruik van cookies. Een cookie is een eenvoudig klein bestandje dat met pagina\'s van deze website wordt meegestuurd en door uw browser op uw harde schrijf van uw computer wordt opgeslagen.