Je krijgt een inkijk in psychisch lijden dat we in wezen niet kunnen vatten als je zelf gewoon zin hebt om te leven, een drive ervaart om er te zijn. Toch weet ik dat een mens niet zoveel nodig heeft om wezenlijk de draad te verliezen, kortstondig of voor langere tijd.
Het moet een hel zijn als je er niet (meer) wil zijn en er toch bent. Euthanasie is een reddingsboei maar eentje waar niet lichtzinnig mee kan omgesprongen worden. Voor de omgeving is het ook bijzonder pijnlijk om dit lijden van iemand die je graag ziet mee te voelen. Dat proces werd ook mooi weer gegeven. Wat er in de psychiatrie gebeurt…tja, goede dingen en minder fraaie dingen.
We kunnen alleen maar hopen dat de omgang met psychisch lijdende mensen steeds menselijker zal worden.
Het acteertalent was schitterend!